30 Aralık 2014 Salı

Plankton Alfred



Yolda normalde yalnızca kaldırıma bakardım ben... Şimdiyse, o yüzü görmek için yanımdan geçen herkese dikkatle bakıyorum. Bazen gözlerinin içine bakıyorum ki, sanki ruhlarının içini görüyorum. İnsan bazen merak ediyor neden böylesine kapılıp gittiğini. Sanki ufak bir planktonum ve akıntılardan birisine girdim yanlışlıkla.
Şöyle bir şey düşünün:
Etraf kapkaranlık sanki, sanki bir anda yağmur yağmaya başlayacak ve siz sırılsıklam olacaksınız. Ama ufacık bir sözcük bile o havayı değiştirebiliyor. Bi' anda güneş doğuyor, çiçekler açıyor. Çok farklı bir his Alfred bu. Gerçekten. Yer çekimi diye bir şeyin kalmadığı bi' evrenden bahsediyorum sana. Yer çekmiyor ki, o çekiyor yalnızca.

0 yorum:

Yorum Gönder