30 Aralık 2014 Salı

İradesinsin Alfred!


Hiçbir zaman bir şey için karar alıp da o karara sonuna kadar uydum diyemedim. Neden böyle hiçbir fikrim yok. İnsanlar alkol, sigara bağımlılıklarından kurtulurken benim cips yemeyi bırakacağım demem neden hiç etkili olmuyor? Altı sene önce geçirdiğim -ağır- bir mide rahatsızlığından sonra, ki hala devam ediyor, cips yemeyi kesinlikle bırakıyorum demiştim. Ama şimdi bakın bir de bıraktım mı? Hayır. Öyle ki spor yapıp peşine cips yiyen bir insanım. Bu nasıl büyük bir çelişki! En kötüsü de fark ettim ki bu iradesizlik yalnızca yemek anlamında değil, hayatımın her alanında böyle. Ne zaman bir karar alsam ve onu uygulayacağımı söylesem en fazla iki ay sonra eski halime dönmüş oluyorum.
“Asla mesaj atmayacağım.” – Attım.
“Kola içmek yok bundan sonra.” – İçtim.
“Saatlerce dizi izlemeyeceğim.” – İzledim.
“Bu kadar güvenmeyeceğim.” – Güvendim.
“Takıntı haline gelmeden bırakıyorum.” – Bırakamadım.
Böyle olmak gerçekten hoşuma gitmiyor ve değişmek için artık bir şeyler yapmak istiyorum. Bir anlaşma yapmak istiyorum kendimle ama nasıl bir anlaşma… Bundan sonra hiç cips yemeyeceğim çok etkili olmuyor bunu fark ettim. En azından her günden haftada bir taneye mi düşürsem ki? Nasıl bir fikir bu acaba, sanki güzel gibi. Önce haftada bir, sonra iki haftada bir falan. İyi fikir.
Mermeow.

0 yorum:

Yorum Gönder